بیانات در مراسم افتتاحیه‌‌ی همایش فرهنگى ــ ورزشى جانبازان و معلولان کشور

بسم الله الرّحمن الرّحیم امروز نمایش قدرت معنوى را که نزد شما عزیزان و ایثارگران، بحمدالله‌ ذخیره‌ى ارزشمندى از آن وجود دارد، مشاهده کردیم و خدا را سپاسگزاریم که در نظام اسلامى شاهد عظمت و شکوه معنویّت و قدرت اراده در میان عزیزترین فرزندان این کشور هستیم. لازم است که من اوّلاً از همه‌ى دست‌اندرکاران این مراسم بسیار باشکوه و پُرمعنا و پُرمضمون تشکّر کنم و از یکایک جانبازان عزیزى که در این مراسم شرکت کردند، بخصوص کسانى که با نشان دادن قدرت اراده‌ى خودشان اهمّیّت و ارزش نیروى معنوى را به منصّه‌ى ظهور گذاشتند، تشکّر کنم. جانبازان عزیز! در هر میدانى که شما به‌ عنوان یک مجموعه‌ى ارزشى حضور داشته‌اید، نشان داده‌اید که داراى ابتکار، قدرت اراده، توان بیش از معمولِ سازندگى و برازندگى هستید. در میدان دفاع مقدّس، مجموعه‌ى شما و جوانان این کشور، ایثارگران ما که هر کدام در حقیقت یک شهید زنده هستند، توانست کارى را نشان بدهد که در تاریخ کشور ما هم بى‌نظیر بود، در دنیا هم انصافاً یا بى‌نظیر و یا کم‌‌نظیر بود. همین شما جوانها، همین اراده‌ها، همین قدرت نفسانى و معنوى موجب شد که در مقابله‌ى دنیاى استکبار و کفر با نظام اسلامى، با وجود اینکه طرف مقابل شما از امکانات مادّىِ بیشترى برخوردار بود، شما پیروز شدید. این درس، درسى نیست که به این زودى براى یک ملّت قابل فراموش شدن باشد؛ این چیزى نیست که آن را بشود یک پدیده‌ى جدا از گذشته و آینده دانست؛ این یک جریان است، این یک حقیقت زنده است، این یک درس است براى همه‌ى میدانها. جانبازان ما در میدان درس خواندن هم همین قوّت و قدرت معنوى را نشان دادند؛ در میدان سازندگى هم همین‌‌طور. در هر جایى که جاى بُروز نیروى حقیقى انسان بود، وقتى ‌که شما وارد شدید، توانستید کارهاى بزرگ و محیّرالعقول و ظاهراً دست‌‌نیافتنى‌ای انجام بدهید. یعنى نشان دادید که وقتى قدرت معنوى باشد، حتّى ضعف جسمانى هم نمیتواند تعیین‌کننده باشد. با ضعف جسمانى هم، با کمبودهاى قواى بدنى هم، به ‌خاطر قدرت اراده، قدرت ایمان، قدرت معنویّت، شما توانستید کارهاى بزرگى را انجام بدهید؛ این هم از ورزش، که در میدان ورزش هم همین‌طورید. پُرافتخارترین حضور ایرانى در یکى از میدانهاى جهانى را جانبازها انجام دادند، یعنى در حضورى [در صحنه‌ی ورزش] ۷۹ مدال طلا را این جانبازها بودند که به ملّت ایران و کشور ایران هدیه کردند. معناى این پدیده چیست؟ معناى این پدیده آن است که در میدان ورزش هم مثل میدان جنگ، مثل میدان علم، مثل میدان سازندگى، مثل میدان مدیریّت، آنچه تعیین‌کننده است، نیروى اراده و ایمان و خواست، همّت بلند و خلاصه نیروى معنوى است، که نیروى جسمانى را هم به دنبال خود میکشد، ضعف جسمانى را هم جبران میکند؛ اینها درس است براى کشور ما. من خوشحالم از اینکه میبینم رشته‌هاى گوناگون ورزشى در میان جانبازان و معلولین گسترش پیدا کرده است. انواع ورزشهایى را که با جسم معلول میتوان به­ نحوى نسبت به آن اقدامى کرد و کارى کرد، تقریباً همه را شما به ­نحوى در حیطه‌ى تصرّف خودتان آورده‌اید، آن ‌هم در شکل بهترین. این براى ملّت ما درس است، براى جوانهاى ما درس است، براى تصمیم‌گیران ما و مدیران ما در بخشهاى مختلف درس است. روى قدرت معنوى و اراده‌ى ناشى از ایمان، ناشى از انسانیّت تکیه کنید، آن را مهم بدانید. اى‌بسا انسانهاى سالمى که به خاطر ضعف نیروى اراده‌شان نمیتوانند در هیچ‌یک از این میدانها حضور افتخارآفرینى داشته باشند امّا انسانهایى با ضعف ظاهرى بدنى، کمبود بدنى، نداشتن دست، نداشتن پا، قطع نخاع، نداشتن چشم، بودن ترکشهاى متعدّد در بدن، انواع و اقسام گرفتاری‌هاى جسمانى که جانبازها متأسّفانه دچار آن هستند و با آن دست و پنجه نرم میکنند، در عین ‌حال با وجود همه‌ى اینها فرد جانباز ما یا فرد معلولِ بااراده و قوى‌همّت ما میتواند به این پیشرفتها، به این کارهاى درخشان نائل بشود؛ این براى همه‌ى میدانها درس است. عزیزان من، کسانى که در این میدان تلاش میکنید! این درس را براى ملّتتان و تاریختان استمرار ببخشید؛ یعنى باز هم بر همّتتان و بر تلاشتان بیفزایید؛ کارهاى جدید، ابتکارهاى تازه، تصرّف میدانهاى نو و گشودن راه‌هاى ناگشوده را ادامه بدهید. و مسئولین عزیز بخشهاى گوناگون! از این پدیده درس بگیرید؛ به نیروى معنوى جوانها اهمّیّت بدهید. بدانید که اگر یک ملّتى از ایمان برخوردار بود و بااراده بار آمد و قدرت تصمیم‌گیرى به او تعلیم داده شد، این ملّت در همه‌ى میدانها پیروز است. چنین ملّتى در میدان سیاست، در میدان مبارزات فرهنگى، در میدان مبارزات نظامى، در مقابل همه‌ى دشمنان‌ پیروز خواهد شد. یک جمله هم درباره‌ى‌ ورزش کشور که یک مسئله‌ى مهمّ کشور است، عرض کنم. اوّلاً همه‌ى آحاد مردم باید ورزش را جدّى بگیرند. همه ورزش را براى سلامتى خودشان یک ضرورت و کار لازم باید به حساب بیاورند. جامعه‌ى ورزشکار، جامعه‌ى بانشاط و پُرتلاش و زنده و کارآمد خواهد بود. عادت ورزش را به فرزندان خودتان هم منتقل کنید. کودکان را و نوجوانان را و بخصوص جوانان را وادار کنید به ورزش کردن. حتّى افراد مُسن و پیر هم باید ورزش کنند؛ هر کسى ورزش متناسب با حال خود. ورزش یک کار لازم و یک وظیفه‌اى است که براى نشاط و طراوت دائمى جامعه لازم است. امروز جامعه‌ى ما به این طراوت و به این نشاط احتیاج دارد. نکته‌ى دوّم این است که اگر میخواهید ورزش، عمومى و همگانى بشود، باید ورزش قهرمانى را هم تقویت کنید. باید مردم الگوها را از میان خودشان پیدا کنند؛ رشته‌هاى مناسب ورزشى را باید تقویت کنید. من وقتى نگاه میکنم و میبینم در صحنه‌ى جهانى در برخى از رشته‌هاى ورزشى، جوانان ما برترین حرف را میزنند، درخشان‌ترین چهره‌ها را نشان میدهند، مثل رشته‌ی کُشتى، تعجّبى نمیکنم؛ شوخى که نیست؛ این ملّت ایران است؛ این ملّت، بااستعداد است. وقتى در برخى از میدانهاى ورزشى و نسبت به بعضى از رشته‌هاى ورزشى میبینم که بچّه‌هاى ما، ورزشکاران ما حرف قابل گفتنى عرضه نمیکنند، متأسّف میشوم، حس میکنم اینجا مثل نیاز ملّت ایران و شأن ملّت ایران کار نشده است. من به مسئولین ورزشى توصیه کرده‌ام، باز هم توصیه میکنم که چندین رشته‌ى ورزشى مناسب را که از نظر منطق ما و فرهنگ ما معنا دارد، مضمون دارد، انتخاب کنید، روى آن سرمایه‌گذارى کنید. منظورم فقط سرمایه‌گذارى مادّى نیست، [بلکه] سرمایه‌گذارى معنوى است؛ یعنى همّت به خرج بدهید، مدیریّت به خرج بدهید، تلاش لازم را بکنید، گزینش‌هاى خوب بکنید تا جوانان ما میدان پیدا کنند در این رشته‌هاى ورزشى، در دنیا سرآمد بشوند. بعضى از این ورزشها، ورزشهایى اصالتاً ایرانى است که از تاریخ ما براى ما به یادگار مانده است، مثل سوارکارى یا چوگان‌بازى، یا بعضى از همین شاخه‌هاى ورزش باستانى، بعضى هم ورزشهایى است که از دیگران آموخته‌ایم ولى آنها را مى‌پسندیم؛ مثل این ورزشهاى دسته‌جمعى، یا ورزشهاى رزمى؛ اینها را گزینش کنند، روى اینها برنامه‌ریزى کنند، همّت کنند. به عقیده‌ى من جوان ایرانى براى اوّل شدن در دنیا هیچ‌ چیز کم ندارد. جوان ایرانى، بااستعداد است؛ ورزشکار ایرانى داراى استعداد درخشان است؛ باید به او امکان داد، میدان داد، رسید، کار او را روبه‌راه کرد، تا بتواند مثل ستاره‌اى در میدانهاى ورزشى دنیا بدرخشد. امروز دنیا این‌جور است، ورزش از موجودى ملّتها خبر میدهد و سخن میگوید؛ حتّى از توانایى دولتها هم خبر میدهد و حرف میزند؛ امروز ورزش در دنیا این[جور] است. جوانهاى ما هم آماده‌اند، ورزشکاران ما آماده‌اند. آن رشته‌هایى را که بدقّت انتخاب میشود، برنامه‌ریزى کنند، رویشان کار کنند. جوانهاى ما در آنجاهایى که سخن قابل گفتنى در دنیا ارائه کرده‌اند، بحمدالله‌ توانسته‌اند مایه‌ى افتخار نظام جمهورى اسلامى بشوند. و همه‌ى جوانان قهرمانى که در میدانهاى ورزشى عالم موجب آن شده‌اند که نام ایران اسلامىِ عزیز در بلندگوهاى جهانى برخلاف میل مستکبرین و على‌رغم آنها به طنین بیفتد و فضا را تکان بدهد و پرچم جمهورى اسلامى ایران و سرود مقدّس جمهورى اسلامى ایران چشمها و گوشها را بنوازد، من لازم میدانم از همه‌ى این جوانها و از مربّیانشان تشکّر کنم؛ ان‌شاءالله‌ موفّق باشید. و ما در همه‌ى میدانها میتوانیم این کار را بکنیم. و من به همه‌ى شما عزیزان، به همه‌ى مسئولین ورزش کشور عرض میکنم که باید به ورزش به‌ عنوان یک کار جدّى، اساسى، لازم، که به ‌هیچ ‌وجه فواید آن به اشخاص پایان نمی‌یابد بلکه به کشور و انقلاب و دولت برمیگردد، رسیدگى مناسب و شایسته‌ بکنند. و اگر بخواهند این کار آن‌چنان که شایسته است پیش برود، باید محیط ورزش را، محیط معنوى کنند؛ همان محیط پهلوانىِ دیرینِ ورزشکاران قدیمى خود ما؛ آنهایى که وقتى وارد گود ورزش میشدند، خاک گود را میبوسیدند؛ آنهایى که ورزش را با نام خدا همیشه شروع میکردند و با نام خدا تمام میکردند؛ با «بسم‌الله‌» شروع میکردند، با دعا تمام میکردند؛ کشور ما این‌جور کشوری است. محیط ورزش آن، محیط معنویّت، جوانمردى، ایمان، تقوا، پاک‌دامنى، پارسایى، محیط معنویّت و درخشندگى روحى و نفسانى است. باید ورزش را همین‌جور در یک چنین حال و هوایى قرار بدهند و حفظ کنند. این براى ورزش کشور هم، مایه‌ى پیشرفت خواهد بود و خواهد توانست انعکاس نورانیّت خود را به همه‌ى قشرهاى کشور هم بتاباند؛ همچنان ‌که بحمدالله‌ این خصوصیّت را ما در ورزش جانبازان و معلولین مشاهده کردیم. من از یکایک شما عزیزان ورزشکار، از مسئولینى که این مانور بسیار زیبا و جالب و پُرمغز را تشکیل دادند و مسئولین ورزش کشور، لازم است تشکّر کنم؛ امیدوارم که همه‌ى شما موفّق باشید و خداوند متعال روزبه‌روز توفیقات و فضل خود را بر شما افزایش بدهد. والسّلام علیکم و رحمة ‌الله و برکاته