بیانات در دیدار جمعی از فرزندان ممتاز شاهد و جانبازان مشهد و تهران و استان کردستان

1369/06/21 لینک کوتاه

متن کامل بیانات

بسم الله الرّحمن الرّحیم(۱) از همه‌ى برادران و خواهران تشکّر میکنم و به همه‌ى شما خوشامد عرض میکنم؛ مخصوصاً به خانواده‌هاى معظّم شهدا و جوانان و نوجوانانى که یادگار عزیزترین و فداکارترین عناصر جامعه‌ى ما و کشور ما هستند؛ همچنین به جانبازان عزیز و خانواده‌هاى آنها و به همه‌ى قشرهایى که احساس مسئولیّتى در قبال مسائل کشور و مسائل انقلاب دارند. در این جلسه که تقریباً همه یا اغلب شما، جوانان این کشور هستید و امیدهاى امروز و آینده‌ى کشور و انقلابید، خوب است که از پرتو نهضت حسینى و فداکارى حضرت ابى‌عبدالله‌ (علیه الصّلاة و السّلام) سخنى مطرح بشود. همه‌ى شما جوان و پُرشور و داراى احساسات و صاحب نقشى و سهمى در آینده و حال کشور هستید و در میان شما کسانى هستند که میتوانند براى کشورشان و ملّتشان چهره‌ى آبرومند و مایه‌ى آبرویى باشند. خوب است که این درس را ما از حسین‌بن‌على (علیه ‌السّلام) بگیریم؛ مخصوصاً این ایّام که ایّام آخر ماه صفر است و این دو ماهى که ماجراى عاشورا در آن تکرار میشود، رو به پایان است. در یک زیارتى از زیارتهاى امام حسین (علیه ‌السّلام) که در روز اربعین خوانده میشود جمله‌اى بسیار پُرمعنا هست و آن جمله این است که: وَ بَذَلَ مُهجَتَهُ فیکَ لِیَستَنقِذَ عِبادَکَ مِنَ الجَهالَة؛ فلسفه‌ى فداکارى حسین‌بن‌على (علیه‌ السّلام) در این جمله گنجانده [شده] است. زائر، به خداى متعال عرض میکند که این بنده‌ى تو، این حسین تو، خون خود را نثار کرد تا مردم را از جهالت نجات بدهد؛ وَ حَیرَةِ الضَّلالَة؛(۲) مردم را از سرگردانى و حیرتى که در گمراهى هست، نجات بدهد. ببینید چقدر این جمله پُرمغز و داراى چه مفهوم مترقّى و پیشرفته‌اى است. مسئله این است که بشریّت همیشه دستخوش شیطنت شیطانها است. همیشه شیطانهاى بزرگ و کوچک براى تأمین هدفهاى خود، انسانها را، توده‌هاى مردم را، ملّتها را قربانى میکنند. در تاریخ گذشته هم این را خوانده‌اید؛ شرح حال سلاطین جابر و ستمگر و رفتار آنها با ملّتها و وضع امروز دنیا و روش قدرتهاى بزرگ را دیده‌اید. بشر دستخوش اغوا و خدعه‌ى شیطانها قرار میگیرد. باید به بشر کمک کرد؛ به بندگان خدا باید مدد رساند تا بتوانند خودشان را از جهالت نجات بدهند، از سرگردانى و گمراهى خلاص بشوند. چه کسى میتواند این دست نجات را به سوى بشریّت دراز کند؟ آن کسانى که چسبیده‌ى به مطامع و هوسها و شهوات باشند نمیتوانند، [چون] خودشان گمراهند؛ آن کسانى که اسیر خودخواهى‌ها و منیّتها و هوسها و شهوتها باشند، نمیتوانند بشر را نجات بدهند؛ خودشان را باید کسى پیدا بشود و نجات بدهد یا لطف خدا به سراغ آنها بیاید و اراده‌ى آنها قوى بشود و بتوانند خودشان را رها کنند. آن کسى میتواند بشر را نجات بدهد که داراى گذشت باشد، بتواند ایثار کند، بتواند از شهوات بگذرد، از منیّت و خودپرستى و خودخواهى و حرص و هوا و حسد و بخل و بقیّه‌ى گرفتارى‌هایى که انسان معمولاً دارد، بیرون بیاید تا بتواند شمعى فرا راه بشر روشن کند. اسلام به ملّتهاى طرف‌دار خود این توان را میبخشد که بتوانند بشر را هدایت کنند. ملّت ما به برکت اسلام بود که توانست پرچمى بلند کند که ملّتهاى مظلوم دنیا به آن پرچم به چشم پرچم نجات نگاه کنند. از تبلیغات بلندگوها و بوقهاى تبلیغاتىِ استکبارى و صهیونیستى که بگذرید ــ که همیشه همه‌ى حقایق را وارونه جلوه میدهند ــ خواهید دید جمهورى اسلامى و انقلاب اسلامى و چهره‌ى امام ما و شخصیّت ملّت ما در میان ملّتهاى عالم مایه‌ى امید بوده، به آنها نشاط و حرکت داده است. این به برکت اسلام بود. دشمنان اسلام خیلى سعى کردند که ملّت طرف‌دار اسلام را، ملّت مبارز و فداکار ایران را در چشم مردم دنیا یک ملّت کهنه‌پرست، یک ملّت خرافى، ارتجاعى، ضدّ ترقّى، ضدّ عدالت، ضدّ آرزوها و آرمانهاى بشرى معرّفى کنند. اگر بدانید چقدر پول خرج کردند براى اینکه چهره‌ى ملّت ایران را در دنیا خراب کنند؛ [امّا] حقیقت بعکس خواسته‌ى آنها عمل کرد. على‌رغم همه‌ى تبلیغات آنها، امروز شما بروید در آنجاهایى که ملّتها زیر ستمند، بروید در آنجاهایى که کشورها، ملّتها، دولتها، دچار مشکل در مسائل زندگى خودشان، در رابطه‌ى با قدرتها و ابرقدرت‌ها هستند ــ کشورهاى جهان سوّم، کشورهاى اسلامى و غیر اسلامى ــ خواهید دید ملّتها نسبت به ایران، نسبت به جمهورى اسلامى، نسبت به امام بزرگوار این امّت، نسبت به مبارزات شما و مجاهدات شما داراى دل خوش‌بین و علاقه‌مند و روح صمیمى هستند. این از کجا ناشى میشود؟ ما که تبلیغاتمان خیلى ناقص و محدودتر بوده است از تبلیغات دشمنان! این به خاطر همین است که ملّت ایران فداکارى کرد، ملّت ایران ایستادگى کرد. امروز که به ‌خاطر وضع عراق در دنیا، دولتها، سازمانهاى جهانى، قدرتها، همه و همه در مقابل عراق قرار گرفته‌اند، حقایق را افشا میکنند. امروز بسیارى از دولتهایى که در طول ده سال گذشته به عراق کمک کرده بودند در مقابل ایران، اعتراف میکنند که این کمک علیه ایران و براى کوبیدن اسلام و انقلاب اسلامى ایران بوده؛ امروز اعتراف میکنند به اینکه با حرکت اسلامى ملّت ایران دشمنى و خصومت داشتند. این خصومت از طرف کیست؟ از طرف قدرتها؛ از طرف کسانى که میخواستند دنیا را بچاپند، ملّتها را بچاپند و اسلام را مانع خودشان میدیدند، بیدارى اسلامى و حرکت اسلامى را مزاحم خودشان به حساب مى‌آوردند؛ و حقیقت هم همین است: اسلام و بیدارى اسلامى در مقابل هر گونه سلطه‌گرى ایستاده است و خواهد ایستاد. هر حرکت اسلامى که صادقانه باشد، مسلمانهاى دنیا را که یک جمعیّت کثیرى هستند به خود جلب خواهد کرد و این یک خطرى است براى قدرتهاى بزرگ. براى همین است که سلطه‌ى جهانى و استکبار جهانى از انقلابهاى دیگر در سایر نقاط عالم به قدر انقلابِ متّکى به اسلام واهمه نداشته است. چون میداند امروز بخش عظیمى از مناطق عالم، آن هم در حسّاس‌ترین نقاط دنیا از لحاظ اقتصادى، از لحاظ منابع، از لحاظ سوق‌الجیشى، از لحاظ وضعیّت اجتماعى، در اختیار مسلمانها است؛ نقاط التقاء سه قارّه‌ى بزرگ و مهمّ عالم، یعنى آسیا و آفریقا و اروپا در اختیار مسلمانها است؛ مهم‌ترین منابع نفت عالم و بسیارى از منابع دیگر عالم در اختیار مسلمانها است. امروز دنیاى استکبارى و امپراتورى‌هاى زر و زور میدانند که اگر اسلام در دل مسلمانها و جوامع اسلامى حیات دوباره پیدا بکند، منافع آنها، منافع متّکى به سلطه و زورگویى و دو‌قطبى بودن عالم به خطر خواهد افتاد. استکبار میخواهد همیشه کشورهایى باشند که زور بگویند، بچاپند، ثروت عالم و قدرت عالم در اختیار آنها باشد و ملّتهایى هم باشند که کار کنند، زحمت بکشند و منابعشان غارت برود؛ این را میخواهند. با هر حرکتى که در مقابل آنها بِایستد، دشمن میشوند؛ و اسلام در مقابل آنها مى‌ایستد و علّت اینکه استکبار با ایران مخالف است، این است؛ علّت دشمنى عمیق آمریکا با انقلاب اسلامى و با اسلام این است؛ و این دشمنى تمام‌شدنى نیست. و آن عامل تعیین‌کننده در اینجا، آن چیزى که میتواند صحنه را به سود یک طرف تغییر بدهد و سنگین بکند، آن چیزى که میتواند معیّن کند که کدام یک از دو طرف پیروز خواهند شد، عبارت است از حقیقت، مفید بودن براى انسانیّت، دلهاى مؤمن و قدمهاى استوار؛ و آن در طرف ما و پیش ما است.